Charley en 1000 kg goden

Nyhavn

“Da’s ook een manier om het mobiliteitsprobleem op te lossen”, knikte Charley goedkeurend toen hij plots een boot in de beroemde Nyhavn in Kopenhagen door de lucht zag varen. Charley was letterlijk met hoge verwachtingen naar Denemarken afgereisd, want was dit niet het land van één van de grootste hondenrassen, de Deense Dog, waarvan de reuen MINIMAAL een schofthoogte van 80 cm hebben. Maar hoe hij ook rondkeek en -snuffelde, hij zag enkel Franse buldogs, Pekinezen en Mechelse Schepers keurig aan de leiband lopen.

Lees verder

Indianenverhalen

seattleSeattle hoeft geen letter aan zijn brief uit 1852 te veranderen”, riep Charley bewonderend uit, toen hij zich afvroeg hoe vandaag de brief van het indianenstamhoofd aan de Amerikaanse president zou luiden na honderd dagen – en een paar extra tenenkrullende weken – trumpzaamheid.

Seattle, siʔał, Si’ahl, Sealth, Seathle, Seathl of eventueel ook nog See-ahth, wist toen al dat de mens slechts een draadje is in het weefsel van de aarde, van het leven, en dat wat de mens dit weefsel aandoet, hij ook zichzelf aandoet. De Suquamish indianen, het volk van stamhoofd Seattle, moesten door de komst van de Europeanen, hun leven van vissen, jagen, het plukken van bessen en het reizen per kano drastisch aanpassen aan een nieuw economisch en sociaal systeem dat hen werd opgelegd door vreemde religieuze, maatschappelijke en politieke instanties. Missionarissen, pelshandelaren en uiteindelijk de kolonisten brachten niet enkel nieuwe en dodelijke ziekten mee, maar ook nieuwe technologieën, een monetair systeem én het concept van private eigendom, ook van land dat in de ogen van de indianen aan niemand en iedereen toebehoort.

Lees verder

Charley en de 60.065 bomen

Charley-in-het-bos“Wat jammer nou dat ik nooit de tijd zal vinden om de namen van alle 60.065 verschillende bomen uit het hoofd te leren, mét de Latijnse benaming er als bonus bovenop! Te druk, druk, druk”, klaagde Charley, als een hond die graag meetelt in de economische mallemolen. Hij zou er zo intens van hebben genoten zijn gezelschap urenlang te vergasten op een kurkdroge opsomming van hoog- en laagstammige gewortelden, waarbij hij zeker de nadruk zou leggen op enkele van zijn lievelingsbomen: de zomereik of quercus robur en de Amerikaanse eik of quercus rubra – “want wat de leeuw is onder de zoogdieren, is de adelaar onder de vogels, is de eik onder de bomen”, verkondigde Charley er even tussendoor – om dan vlot over de schakelen op de rhus glabra of de gladde sumac.

Lees verder

Meikever met een brilletje

kever-uit-de-oude-doosBegin de jaren zestig snorde tante Jeannot gezwind rond in haar ronkende donkerbruine Volkswagen Kever. “Wat een grappige auto,” proestte Charley het uit, toen hij zag dat de kever net als een fietser de linkerarm uitstak om links af te slaan en net hetzelfde deed, maar dan met de rechterarm als ie rechtsaf wou. “En”, merkte Charley met groeiende verbazing op, “aan die diasteem in zijn achterruit, kan Guy Verhofstadt wel een puntje zuigen!” 

Lees verder

Een mooi gebaar

vogeltjesToen Charley samen met 26.086 Vlamingen en 61.299 Nederlanders vol spanning vogels aan het tellen was tijdens het grote vogelweekend van eind januari 2017, was hij razend benieuwd welke vogel de populariteitsprijs zou winnen. Stiekem hoopte hij op een massale opkomst van de Vlaamse Gaai, het sierlijke winterkoninkje of de gespierde Jan Van Gent, met zijn met mascara opgemaakte husky-ogen, maar al gauw stelde hij vast dat de huismus met 57.034 exemplaren in Vlaanderen en 158.386 exemplaren in Nederland de meest getelde vogel was. De huismus is, in al zijn vrolijke banaliteit, een beste vriend van Charley waarmee hij graag van gedachten tsjirpt en net als Charley is de huismus een typische sociaal georiënteerde stadsbewoner die graag in de nabijheid van de bewoonde wereld overwintert om er voedsel te zoeken en er dicht bij de brandende kachel te slapen.

Lees verder

De geur van de kikker

parfum“Jazeker,” bevestigde Charley, “ik loop mijn snufferd achterna, al is die maar een lapje vilt, dat zo nu en dan met wat verse lijm op mijn snoet moet worden vastgekleefd, waardoor mijn olfactorische hoogbegaafdheid tijdelijk wordt getemperd.” Maar toen hij op een grijze ochtend op de vismarkt in Parijs, Jean-Baptiste Grenouille ontmoette werd hij bloednerveus, want hij kon geen enkele geur opsnuiven die aan die vreemde man ontsnapte. De neusgaten van Grenouille daarentegen trilden zo snel als de vleugels van een kolibrie en maakten een perfecte analyse van de hondengeur van Charley. “Engerd”, riep Charley uit, “Met jou loopt het ooit nog eens slecht af!” Gelukkig leveren al sinds de Griekse tragedies slecht aflopende levenslopen de mooiste verhalen op. In Het Parfum vertelt Patrick Süskind het levensverhaal van Jean-Baptiste Grenouille die op 17 juli 1738 wordt geboren op de Parijse vismarkt. Zijn moeder laat hem achter tussen het visafval, maar de kleine Grenouille overleeft dit en groeit op in een weeshuis. Grenouille heeft geen eigen lichaamsgeur maar die handicap wordt gecompenseerd door een erg scherpe reukzin. Geobsedeerd door de geur van mooie jonge maagden die hij vermoordt om hun geur te vangen, en in een ultieme poging liefde af te dwingen, stelt hij de volmaakt verleidende lichaamsgeur samen, die hem van seriemoordenaar tot zelf gewild slachtoffer van kannibalisme maakt.

Lees verder

Charley has a dream

carla_charleyErgens in het Land van Nooit, waar een klinker nooit dof wordt uitgesproken en waar nooit zonder hese kraakstem een liefdeslied wordt aangeheven, leefde eens een dame van nooit onthulde leeftijd, Carla Geppetta, die ontzettend handig was met naald en draad. Op een dag ging ze uit wandelen met haar hondje Charley, toen een hevig onweer losbrak boven de Abruzzen, het land van de Zwijnen. “Porca Miseria!” stiet Charley nog gillend met heldere klinkers uit, toen een plotse bliksemschicht enkele duizenden volts door zijn lijfje joeg en Carla Geppetta verbouwereerd bij het verkoolde lijkje achterliet. Omdat de taxidermist er niets meer mee wist aan te vangen, besloot signora Geppetta dan maar om met naald en draad, pluche en zaagsel een nieuwe trouwe vriend te creëren.

Lees verder