Tattookreeft

kreeft“Aha!”, riep Charley verrast uit, “de reclamewereld komt op de proppen met een nieuw soort sandwichman!” toen hij het krantenbericht las over een kreeft die, met het logo van pepsi-cola op zijn scharen getatoeëerd, voor de kust van Canada in de netten van een lokale visser terechtkwam. Maar helaas hadden de gehaaide productpromotoren buiten de al evenzeer bij-de-pinken-zijnde Wim Delvoye gerekend, die snel als de bliksem een forse schadeclaim indiende tegen Pepsico wegens het overduidelijke plagiaat van zijn getatoeëerde varkens.

Lees verder

Advertenties

Mutatis Mutandis

mutatisToen Charley het artikel van de Northwestern University las over een zeldzame proteïne PAI-1 die in een geïsoleerde amish-gemeenschap was ontdekt en de levensverwachting van de dragers aanzienlijk verhoogde, wist hij meteen, dankzij zijn legendarische Wanderlust, dat een gelijkaardige proteïne APO-A1 al meer dan vijftien jaar geleden in het Italiaanse Limone sul Garda werd ontdekt. “Het lijkt wel of Amerikaanse wetenschappers zelf een geïsoleerde soort zijn,” foeterde Charley verontwaardigd toen hij geen verwijzing vond naar die studie uit 2002 in Italië, “een ontdekking die nota bene werd gedaan en gepubliceerd door … wetenschappers van de U.S. Department of Energy’s Lawrence Berkeley National Laboratory! That’s the way to make Amercia great again!”

Lees verder

Malgranda*

Charley-tiny-aliens“Zie je nu wel dat grootte ertoe doet”, riep Charley vol overtuiging uit toen hij een spannend kortverhaal aan het lezen was over agressieve buitenaardse wezens die in grote getale en met de meest geavanceerde laser- en andere vernietigingswapens, waar zelfs de onvermoeibare verdedigers van het tweede amendement van de Amerikaanse grondwet stikjaloers op zouden zijn, de aarde wilden veroverden. De verschrikkelijke aliens – in de VS niet noodzakelijk beperkt tot buitenaards – hadden echter één “groot” nadeel: ze waren zo klein als fruitvliegjes en toen hun wapentjes speldenprikjes toedienden werden ze door reusachtige kinderhanden en gigantische koeienstaarten achteloos doodgemept en met behulp van eenvoudige vliegenmeppers van hun “a propos” gezwiept. Omdat Charley zelf niet tot het grotere soort honden behoort, vond hij het ergens toch zielig voor die nietige onderdeurtjes.

Lees verder

Lof der Zotheid

HolbeinErasmusFollymarginalia

Illustratie van Hans Holbein Lof der Zotheid

Op zoek naar het geluk, kwam Charley onverhoeds terecht bij de farmaceutische industrie. “Is niet dank zij haar inspanning een enorme vooruitgang geboekt in de behandeling en genezing van allerhande psychische kwalen?” overwoog Charley die zich nog levendig de postbode van de rue Montoyer in Brussel herinnerde, die hij stiekem de bijnaam Prozac had gegeven en die iedereen in een tenenkrommend, onnatuurlijk en opperbest humeur een uitbundige “goedemorgen” toeriep. De ontwikkeling van psycho-farmaceutische middelen heeft de ‘scheikunde van het geluk’ blootgelegd, die in tegenstelling tot de sociale psychiatrie uit de jaren zestig en zeventig in blisterverpakking volop aan de m/v/x kan worden gebracht, ten voordele van de aandeelhouders.

Lees verder

Vermaning uit de prehistorie

 

charley_FlemalleMet een tas vol brillen en petten om volledig te kunnen opgaan in de onbekende bestemming, was Charley die donderdagmorgen om 7 uur in de bus gestapt voor zijn tweede bedrijfsuitstap uit zijn carrière. Lichtjes filegolvend genoot hij van het voortschrijden van de dubbeldeksbus die – met vriendelijke chauffeur en al – was ingehuurd bij een busmaatschappij uit de Begionastreek nabij Gent.

Lees verder

Rubbertranen

smak01Die schaarse zonnige zondag in augustus wandelde Charley op zijn dooie akkertje over het Jan Hoetplein naar het SMAK. Groot was zijn verbazing toen hij boven de ingang zag dat het museum naar zijn oude benaming “CASINO” had teruggegrepen. “Daar wil ik wel eens het fijne van weten”, zei ons altijd nieuwsgierige aagje, en meldde zich als Gentse hond gratis aan de balie. Met het ronde stickertje fier op de borst geplakt liep hij recht een Congolees dorp in. Het dorp dient als decor voor een soort commerciële jaarbeurs, zoals die vroeger op deze zelfde locatie werden georganiseerd, en waarin (FAKE, maar zeer herkenbare) bedrijven, banken en investeerders hun “diensten” en producten ter leegplundering van Congo aanbieden.

Lees verder