Benvenuta

Huis CoupureWat er gebeurde in het spookhuis aan de Coupure in Gent maakt Charley duidelijk in onderstaande film met de veelzeggende titel “Op een avond”. Onderwerp van de film is de magistrale woning die al jaren staat te verkrotten op de hoek van de Coupure en de Iepensteeg. Het huis kreeg ook aandacht in het boek De Coupure in Gent, waarin de geschiedenis wordt beschreven van dit kanaal dat onder het Oostenrijkse bewind tussen 1751 en 1753 werd gegraven om de Leie met de de Brugse Vaart te verbinden. Langs de Coupure werden in de 19e eeuw vele herenhuizen gebouwd en één van de mooiste was de villa met een grote tuin op de hoek van de Iepensteeg.

BenvenutaIn 1983 werd het huis gebruikt als decor voor de film Benvenuta van de Belgische regisseur André Delvaux met Fanny Ardant en Vittorio Gassman in de hoofdrol. Benvenuta is gebaseerd op het boek La Confession Anonyme van de Gentse schrijfster Suzanne Lilar, die in het Frans schreef. Het boek werd in 1960 anoniem gepubliceerd en vertelt het passionele verhaal van de Zweedse pianiste Benvenuta die in Milaan verliefd wordt op de Italiaanse magistraat Livio.

Voor Benvenuta componeerde Frédéric Devreese de filmmuziek, met o.a. de opzwepende Tango, uitgevoerd door het Philharmonisch Orkest van de Belgische Radio en Televisie.

De verfilming van het boek was voor de Franse uitgever Gallimard in 1983 aanleiding om La Confession Anonyme opnieuw te publiceren met een nawoord van Suzanne Lilar. Daarin geeft zij haar visie op “het hedendaagse erotisme dat ontstond in de landen met een puriteinse moraal”. Die contradictie tussen lust en moraal is ook de rode draad in het boek met de masochistische Benvenuta die zich wentelt in het lijden na de breuk met Livio. In 1983 werd door France Culture een interview uitgezonden met Suzanne Lilar n.a.v. de heruitgave van haar boek.

Huis IepensteegIn 1972 had Jean Daskalidès al eerder een (mislukte) speelfilm gemaakt van het boek en voor André Delvaux koos hij in 1983 het huis op de hoek van de Iepensteeg als filmset voor Benvenuta. Jean Daskalidès woonde zelf vlakbij in een prachtig herenhuis aan de Coupure, waar hij zijn productiehuis Daskafilms had ondergebracht. Voor de Gentenaars was Jean Daskalidès beter bekend als gynaecoloog en pralinefabrikant. De combinatie van geneeskunde, film en chocoladebonbons maakte hem tot één van de kleurrijkste figuren van Gent. In 1992 werden hartklachten hem fataal, omdat hij altijd bang was geweest voor een hartoperatie.

Jean DaskalidesDe in 1922 in Constantinopel geboren Jean Daskalidès kwam in Gent terecht toen zijn Griekse ouders op de vlucht sloegen voor de Turkse overheersing. De familie Daskalidès kreeg onderkomen bij oom Leonidas Kestikides die in de Veldstraat een patisserie uitbaatte. Daar begon de ongelooflijke carrière van Jean Daskalidès die begon met zijn rol als jazzmuzikant. Hij richtte niet alleen twee jazzgroepen op, maar wist ook Django Reinhardt en Ornette Coleman naar Gent te halen. Ondertussen studeerde hij ook nog scheikunde aan de Gentse universiteit en in 1945 werd hij zaakvoerder van de tearoom Fritz die zijn ouders voor hem in de Veldstraat hadden gekocht.

Daskalides ChocolatierDaskalidès maakte van Fritz een gerenommeerde speciaalzaak van verfijnde chocoladebonbons en in 1970 kreeg hij een derde van het pralinebedrijf Leonidas in handen. Maar naast zijn activiteiten als pralinefabrikant wist hij in 1955 een diploma te behalen in de geneeskunde en verwierf hij een lovenswaardige reputatie als gynaecoloog. Hij maakte didactische films en zijn passie voor de cinema zou leiden tot de oprichting van Daskafilms, dat om de twee weken voor een aflevering zorgde van Gentse filmactualiteiten in de bioscoopzalen. Die afleveringen zijn bewaard gebleven en op DVD heruitgegeven door het STAM, het Gentse Stadsmuseum. In het televisieprogramma Canvas werd in 2005 een portret gewijd aan Jean Daskalidès waarin hij de naam kreeg van De Zoetste Belg.

The Canterville GhostIs er nog hoop voor het huis aan de Coupure dat verder staat te vervallen? Onverkoopbaar omdat het spook van Benvenuta erin rondwaart? Het zou een nieuwe film kunnen opleveren naar het voorbeeld van The Canterville Ghost, het spookverhaal van Oscar Wilde uit 1887. In afwachting heeft Charley al een filmpoging ondernomen, met onderstaande videoclip als resultaat. Gevoelige kijkers zijn gewaarschuwd.

Advertenties

3 thoughts on “Benvenuta

  1. Wat een wereld er toch achter een praline kan schuilgaan! In Nederland zeggen ze bonbons, nietszeggend en klef alsof het een ordinair snoepje is, zoals die van Jacques Brel die toch echt niet met pralines op z’n lief stond te wachten. Terwijl het uitspreken van het woord praline alleen al je smaakpapillen op hol brengt (probeer het maar eens). En dat spookhuis aan de Coupure: kunnen alle vrienden niet een spaarpot maken en dat we dan gezamenlijk dit prachtige huis kopen en restaureren en blijven dromen dat Charley er een lustoord voor kunst en cultuur van maakt. Met een paar kamers voor mensen die van ver komen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s